UNUTMUŞ TARAFLARINA BİR IŞIK & ALZHEİMER

Neleri unutmak isteriz? Kötü anıları mı? Hep iyi anılarımızı mı hatırlamak isteriz? Peki kötü anılar hayattaki tecrübelerimizi oluşturmuyor mu zaten? Unutmak istiyorum desek de ya yakın geçmişi, akrabalarımızın isimlerini, annemizi, babamızı, kendimizi unutursak... O zaman ne yaparız değil mi? Neyse uzun lafın kısası hayattaki hiçbir anı unutmak istemeyiz. Önce onların gözünden bakıp sonra açıklamak gerekirse alzheimer beyindeki hücre kayıpları ile davranışsal ve bilişsel fonksiyonlarda azalmaya neden olan ilerleyici nörolojik bir rahatsızlıktır. Belirtiler yavaş yavaş ortaya çıkmakta olup ilerleyicidir. Yakın geçmişi unutmakla başlayan hastalık yıllar içerisinde hastanın günlük yaşam fonksiyonlarını gerçekleştiremeyecek derecelerde ilerlemesine neden olur. Genetik faktörler, yaşın ilerlemesi, kafa travmaları ve diyabet hastalığın nedenleri arasında sayılabilir. Kadınlarda erkeklere oranla hafif düzeyde daha fazla görülmektedir. Çoğu hastalıkta olduğu gibi alzheimerda da biz fizyoterapistlere çok iş düşmektedir. Öncelikle ileri yaş aralığında gelen hastalarımızda fiziksel aktiviteyi arttırmaya yönelik ve kasları kuvvetlendirmeye yönelik yapacağımız egzersizler ile hastanın günlük yaşamda fiziksel aktivitesinin azalmasını önlemeliyiz. Denge çalışmaları ile hastalarda oluşabilecek düşmeleri önlemeye çalışmalıyız. Bilişsel fonksiyonlara yönelik kognitif çalışmalar yapmalıyız. Kognitif çalışmalar arasında ikili eğitimlerin ve kognitif kart eğitimlerinin payı büyüktür. Onun dışında hastaları sosyalleşeceği gurup çalışmalarına ve son yıllarda daha çok karşımıza çıkan özel bir alan olan müzik terapiye yönlendirebilir ve onlara mutlu, huzurlu bir terapi imkanı sunabiliriz. Doğa yürüyüşleri, bahçe sulama gibi hafif ev işlerine yönelik uygulama ile onlara ve ailelerine destek olmak da rehabilitasyonun bir parçasıdır. Alzheimer hastalarına her zaman multidisipliner çalışmalar yapılması gerektiğini unutmayarak hekimler, psikologlar, diyetisyenler ve biz fizyoterapistler bir arada çalışarak hastayı takip etmeliyiz.

Sonuç olarak onların unutmuş taraflarına bir ışık tutmayı başarabiliriz belki. Ne dersiniz...